نمي دانم

               پس از مرگم چه خواهد شد

 نمي خواهم

                 بدانم كوزه گر ازخاك اندامم چه خواهد ساخت

ولي بسيار مشتاقم كه ازخاك گلويم سوتكي سازد

 گلويم سوتكي باشد به دست كودكي شيطون و بازيگوش

 و

اويك ريزوپي درپي

دم گرم خودش رادر گلويم سخت بفشارد و

خواب خفته گان خفته را آشفته تر سازد

 بدين سان بشكند هر دم سكوت مرگبارم را

کی میگه مرده نفس نمیکشه

کی میگه نبض جسد نمیزنه

خوبه که چشاتو یک دم واکنی

ببین اون مرده چقدر شکل منه

دیگه دارم میپوسم تو این کفن

روی زخمام تو دیگه نمک نزن

هی از این و اون نپرس مرده کیه

آره اون مرده منم جز من کیه

کنار آشیانه تو آشیانه می کنم                                              فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کسی سؤال می کند به خاطر چه زنده ای؟                              و من برا ی زندگی، تو را بهانه می کنم

چرا ...پروانه از عشق مي سوزد؟

چرا ...هميشه در فكر بارانيم ؟

چرا ...احساس در دل مردم خشكيده است ؟

چرا ...شكستن بي صداست ؟

چرا...عاشقها به عشق نميرسند؟

چرا... لاله و شقايقها رنگ خونند؟

چرا ...عاشق هميشه گريان است؟

چرا ...قناري در قفس ميخواند ؟

چرا ...جغدها روزنمي بينندوشب گريا نند؟

چرا...كبوترها روي ديوارند؟

چرا ...پرندگان هم ميميرند ؟

چرا ...دردها بغض مي شوند؟

چرا ...دلها هميشه بهونه ميگيرند؟

چرا...تنهايي داوي درد بي درمان است؟

چرا... گل زنداني گلدان است ؟

چرا ..غروب هميشه دلگير است ؟

چرا ...شعر رود هميشه رفتن است ؟

چرا ...نا له باد هميشه زوزه است ؟

چرا...ابرها با ما يكرنگ نيستند؟

چرا... كوهها هميشه صبورند؟

چرا...كوير هميشه خشك وخاردارست؟

چرا... دريا گاهي وحشيست؟

چرا ...روح سا حل خط خطيست ؟

چرا ...سر سفره هفت سين ماهي توي تنگ است ؟

چرا ...مسا فر هميشه تنهاست ؟

چرا ...نگاه هميشه گمراه است؟

چرا ...كلاغ هميشه دزداست ؟

چرا ...پرستو هميشه خانه بدوش است ؟

چرا....سرنوشت هميشه تلخ است؟

چرا ...تقدير اينگونه بي رحم است ؟

چرا ...اميد بي رنگ است؟

چرا...هميشه دعا بي جواب است ؟

صداي م را

ما در جهان جا مانده ايم

كه باقي

به تماشاي ما نشسته اند

...

  10 ثانیه تا انتها، پایونی بی سر و صدا

                      بی خبر از هر شب و روز، من و یه شمع نیمه سوز،

             ، ای کاش تو این 1 ثانیه بی بودنش نمیگذشت،

زرد است كه لبريز حقايق شده است

 تلخ است كه با درد مواٿق شده است

 شاعر نشدي وگرنه ميٿهميدي

 پاييز بهاريست كه عاشق شده است.

رفتنت آغاز ویرانی است حرفش را مزن
ابتدای یک پریشانی است حرفش را مزن
گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو
چشم هایم بی تو بارانی است حرفش را مزن
آرزو دارم که دیگر بر نگردم پیش تو
راهمان با اینکه طولانی است حرفش را مزن
دوست داری بشکنی قلب پریشان مرا
دل شکستن کار آسانی است حرفش را مزن
خورده ای سوگند روزی عهد ما را بشکنی
این شکستن نا مسلمانی است حرفش را مزن
حرف رفتن می زنی وقتی که محتاج توام
رفتنت آغاز ویرانی است حرفش را مزن